Skip to content

dr ewa czerwińska ad

3 miesiące ago

535 words

Całkowitą remisję udokumentowano w czerwcu 1997 r. Pacjent wciąż był w remisji podczas ostatniej wizyty kontrolnej w grudniu 1997 r. Pacjent 2
Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka kliniczna pacjenta 2 i wyniki analizy molekularnej. Pacjent 2 przeszedł selektywną vagotomię proksymalną w 1976 roku, w wieku 40 lat, a osiem lat później przez częściową gastrektomię z zespoleniem Billroth II (Tabela 2). Od wczesnych lat 70. miała ciężką chorobę wrzodową. Badanie patologiczne próbek żołądka otrzymanych podczas resekcji wykazało rozlane zapalenie błony śluzowej żołądka i wrzód trawienny, bez tkanki nowotworowej. W czerwcu 1988 r. Zdiagnozowano endoskopową biopsję rozlanego, mieszanego, przeważnie dużego chłoniaka z komórek (grupa F, zgodnie z roboczym preparatem do klasyfikacji chłoniaka) w kikutie żołądka, a pacjenta skierowano na etapowanie i leczenie. Donoszono o nasileniu dysfagii, bólu pleców, niedomykalności, gorączki, nocnych potów i znacznej utracie wagi w poprzednich sześciu miesiącach. Jej status H. pylori nie był znany. USG jamy brzusznej i komputerowe tomograficzne skanowanie wykazały dużą masę w pozostałej ścianie żołądka; liczne limfadenopatie przyzębia, krezki i zaotrzewnowe; ogniskowe uszkodzenie wątroby; i splenomegalia. Radiogramy i tomograficzne skany klatki piersiowej nie wykazały żadnych nieprawidłowości. Analiza aspiratu szpiku kostnego i biopsji trepalnej wykazała naciek z chłoniaka z dużych komórek.
Pacjent był leczony sześcioma kursami schematu składającego się z doksorubicyny, cyklofosfamidu, winkrystyny, prednizonu i metotreksatu o wysokiej dawce z ratowaniem leukoworyną, naprzemiennie co 22 dni z etopozydem, bleomycyną, prokarbazyną i cytarabiną.13 Miała całkowitą remisję, ale w styczniu 1990 r. stwierdzono nawrót choroby w szpiku kostnym (wyniki biopsji żołądka-kikuta sugerowały nawrót, ale nie były rozstrzygające). Po dwóch cyklach leczenia ratunkowego miała drugą całkowitą remisję [14], w której zastosowano schemat obejmujący etopozyd, metyloprednizolon, cytarabinę w dużych dawkach i cisplatynę, a następnie we wrześniu 1990 r. Przeszczepiono autologiczny szpik kostny. Podczas ostatniej wizyty kontrolnej w grudniu 1997 r. , nie miała dowodów na obecność chłoniaka.
Metody
Analiza histologiczna
Wszystkie szkiełka zostały poddane przeglądowi według kryteriów Isaacsona i Nortona 15 i ocenione według histologicznego systemu oceny zaproponowanego przez Wotherspoon i wsp. 11. W tym systemie wynik 0 wskazuje na prawidłową błonę śluzową żołądka; wynik 1, przewlekłe aktywne zapalenie błony śluzowej żołądka z małymi skupiskami limfocytów w blaszce właściwej, bez pęcherzyków limfatycznych lub zmian limfocytarnych; wynik 2, przewlekłe aktywne zapalenie błony śluzowej żołądka z widocznymi pęcherzykami limfatycznymi i otaczającą strefą płaszcza oraz komórki plazmatyczne bez zmian w okolicy limfatycznej; wynik 3, prawdopodobny reaktywny naciek limfoidalny, z pęcherzykami limfoidalnymi otoczonymi małymi limfocytami, które dyfundują infiltrować blaszkę właściwą i czasami nabłonek; wynik 4, prawdopodobny neoplastyczny naciek limfoidalny złożony z pęcherzyków limfoidalnych otoczonych komórkami podobnymi do centrocytów, które w niewielkich grupach przenikają przez płytkę blaszki właściwej i nabłonek; i wynik 5, chłoniak MALT o niskim stopniu złośliwości z gęstą infiltracją komórek podobnych do centrocytu w blaszce właściwej i widocznych zmianach limfoepitelialnych
[patrz też: Mimośród, noni, citalopram ]
[przypisy: mielopatia szyjna objawy, barszcz zwyczajny a sosnowskiego różnice, philips lumea allegro ]

0 thoughts on “dr ewa czerwińska ad”