Skip to content

Hamowanie komórek prekursorowych erytroidów przez przeciwciała anty-Kell w niedokrwistości zarodkowej płodu ad

3 tygodnie ago

475 words

Hodowle zostały ustalone pod nieobecność lub obecność surowicy zawierającej przeciwciała anty-Kell (20 procent), kontrolnej surowicy (20 procent) lub seryjnych rozcieńczeń monoklonalnych przeciwciał anty-Kell lub anty-D (20, 2, 0.2, 0.02 i 0,002 procent). Przeciwciała monoklonalne IgM anty-Kell i przeciwciała anty-D (oba z Biotest) zawierały azydek i dlatego były dializowane, aby zapobiegać nieswoistemu hamowaniu wzrostu komórek progenitorowych; przeciwciała IgG anty-Kell (Biotec) nie zawierały azydku, a zatem nie były dializowane. Monoklonalne przeciwciała anty-Kell IgG i przeciwciała anty-D były zarówno IgG1. Hodowle inkubowano w 5% dwutlenku węgla w 37 ° C, a liczbę jednostek tworzących kolonie erytrocytów policzono po 7 dniach i liczbę jednostek tworzących erytroidy po 14 dniach. Sześć studzienek wysiano na każdy eksperyment, a wynik obliczono jako średnią liczbę kolonii na dołek i wyrażono jako liczbę kolonii na mililitr krwi pępowinowej. Granulocyte-Macrophage Progenitor Cells
Komórki jednojądrzaste krwi potrójnej wysiewano przy gęstości 100 000 na mililitr (10 000 na studzienkę) w płytkach do mikromiareczkowania w 0,9% metylocelulozie uzupełnionej 10% surowicą płodową, 10% 5637 kondycjonowanej pożywki, penicyliną-streptomycyną i glutaminą w obecności lub brak surowicy zawierającej przeciwciała anty-Kell (20 procent), surowicę kontrolną (20 procent) lub seryjne rozcieńczenia monoklonalnych przeciwciał anty-Kell lub anty-D (20, 2 i 0,2 procent). Liczbę jednostek tworzących kolonie granulocytowo-makrofagowe policzono po 14 dniach inkubacji w 5% dwutlenku węgla w 37 ° C. Wynik obliczono jako średnią liczbę kolonii na dołek (sześć dołków na eksperyment) i wyrażono jako liczbę na mililitr krwi pępowinowej.
Megakariocyte Progenitor Cells
Komórki jednojądrzaste krwi ciernej hodowano z gęstością 200 000 na mililitr (20 000 na studzienkę) na agarze na płytkach do mikromiareczkowania, jak opisano uprzednio13, w obecności lub pod nieobecność przeciwciał anty-Kell zawierających surowicę (20%), surowicę kontrolną (20%). ) lub seryjne rozcieńczenia monoklonalnych przeciwciał anty-Kell lub anty-D (20, 2 i 0,2 procent). Liczbę jednostek tworzących pęknięcia megakariocytów i jednostek tworzących kolonie zliczono po 21 dniach, a linię megakariocytarną komórek potwierdzono przez barwienie monoklonalnymi przeciwciałami przeciwko płytkowej glikoproteinie IIb / IIIa (CD61, Becton Dickinson) z alkaliczną fosfatazą. technika antyalkalicznej fosfatazy. Sześć studzienek wysiano na każdy eksperyment, a wynik obliczono jako średnią liczbę kolonii na studzienkę i wyrażono jako liczbę na mililitr krwi pępowinowej.
Testuj i kontroluj próbki surowicy
Próbki surowicy od 22 ciężarnych kobiet, u których stwierdzono przeciwciała anty-Kell podczas rutynowych badań przesiewowych we wczesnej ciąży, zebrano w czasie trwania ciąży wynoszącym średnio 28 tygodni (zakres od 23 do 30). Kobiety te reprezentowały całą kohortę ciężarnych kobiet szczepionych przez Kell, które były widziane w szpitalu Queen Charlotte podczas okresu studiów (1992-1996). Dwanaście z ich płodów było pozytywnych pod względem Kell, z ciężką niedokrwistością wykrytą przez pobieranie próbek krwi płodowej i wymagało seryjnych transacuzji domacicznych
[patrz też: citalopram, polyporus, bifidobacterium ]
[patrz też: opadnięta powieka, kątnica jelita grubego, rozpoznanie wg icd 10 ]

0 thoughts on “Hamowanie komórek prekursorowych erytroidów przez przeciwciała anty-Kell w niedokrwistości zarodkowej płodu ad”