Skip to content

lekarz medycyny pracy wrocław borowska

2 miesiące ago

610 words

Myszy poddano prowokacji i komórki BAL zebrano 3 dni później. Komórki z grup myszy traktowanych identycznie połączono i hodowano przez 6 godzin w pożywce komórek T zawierającej monenzynę, PMA i jonomycynę. Komórki wybarwiono pod kątem CD4 i transgenicznego DO11.10 TCR (43), jak również wewnątrzkomórkowego IFN-a. jako marker dla komórek Th1 i IL-4 jako markera dla komórek Th2. Gdy przeniesiono 107 komórek Th1, odzyskano ponad 9,2 x 103 CD4 + KJ1-26 + IFN – (3 + (Figura 3). Gdy przeniesiono tę samą liczbę komórek Th2, tylko 9,2 x 102 komórek CD4 + KJ1-26 + IL-4 + odzyskano w BAL. Przeciwnie, gdy tylko 5 x 106 komórek Th2 zostało przeniesionych razem z komórkami 5 x 106 Th1, to znaczna liczba zarówno IFN – | 3 + / IL-4. (4,9 x 103) i komórki IFN-A / IL-4 + (3,2 x 103) odzyskano w BAL. Te dane, wraz z wynikami transferu fluorescencyjnie wyznakowanych komórek, potwierdzają hipotezę, że w tym czasie same komórki Th2 są słabo rekrutowane do dróg oddechowych. Natomiast komórki Th1 są kompetentne do rekrutacji. Co więcej, komórki Th1 mogą indukować zmiany w mikrośrodowisku płuc, które następnie wzmacniają rekrutację komórek Th2. Figura 3: Analiza cytometryczna rekrutacji komórek Th1 i Th2 do dróg oddechowych po prowokacji. Grupy 4 myszy otrzymały (a) żadnych przeniesionych komórek, (b) 107 komórek DO11.10 Th1, (c) 107 komórek DO11.10 Th2 lub (d) komórek 5 x 106 Th1 plus 5 x 106 komórek Th2. Myszy poddano prowokacji i komórki BAL zebrano jak opisano na Figurze 1. Komórki z każdej grupy połączono, a następnie stymulowano przez 6 godzin PMA i jonomycyną w obecności monenzyny. Próbki barwiono anty-CD4 i przeciwciałem antyklonotypowym KJ1-26 w celu oznaczenia przeniesionych transgenicznych komórek T. Następnie komórki utrwalono, permeabilizowano i wybarwiono pod kątem wewnątrzkomórkowego IFN-y. i IL-4 jako markery różnicowania Th1 i Th2 przed analizą za pomocą cytometrii przepływowej. IFN-. i barwienie IL-4 pokazano dla komórek w bramce CD4 + KJ1-26 +. Wskazano liczbę komórek Thl (IFN – a + IL-4a) wytwarzających cytokiny i Th2 (IFN-a IL-4 +) wytwarzających cytokiny. Podobne wyniki zaobserwowano w 3 oddzielnych eksperymentach. Docelowo przeniesione komórki Th1 i Th2 modulują ekspresję cząsteczek adhezyjnych w płucach. Aby określić, czy transfer komórek Th spowodował zmiany w ekspresji adhezji-cząsteczki, przeanalizowaliśmy ekspresję cząsteczek adhezyjnych ICAM-1 i VCAM-1 w płucach po transferze komórek i prowokacji. Komórki Th1, komórki Th2 lub oba przenoszono na myszy, a następnego dnia myszy prowokowano aerozolem o stężeniu 1% OVA, jak opisano wcześniej. Tkanki płuc pobrano 48 godzin później i analizowano za pomocą immunohistochemii pod kątem ekspresji ICAM-1 i VCAM-1. ICAM-1 wykryto na wysokich poziomach u niekwalifikujących się zwierząt i indukowano go nawet na wyższych poziomach u zwierząt, które otrzymały komórki Th1 (dane nie przedstawione). Ekspresja ICAM-1 była najsilniejsza w pęcherzykach płucnych i nie była widoczna w większych naczyniach otoczonych naciekami zapalnymi. Wydaje się zatem mało prawdopodobne, aby ICAM-1 pośredniczył w zwiększonej rekrutacji komórek Th2 lub eozynofilów obserwowanych po prowokacji antygenem. Przeciwnie, VCAM-1 był eksprymowany tylko na niskich poziomach u myszy nie otrzymujących przeniesionych komórek i u biorców samych komórek Th2 (Figura 4, a i c); jednakże u biorców komórek Th1 VCAM-1 był silnie indukowany w średnich i dużych naczyniach płucnych (Figura 4b). Gdy komórki Th1 i Th2 zostały przeniesione razem, indukcja VCAM-1 była jeszcze silniejsza, a eozynofile można było zobaczyć w tkance sąsiadującej z naczyniami VCAM-1 (3 dodatnimi (Figura 4d). Sugeruje to, że komórki Th1 promują rekrutację komórek Th2, a następnie rekrutację eozynofili poprzez indukcję śródbłonka VCAM-1. Figura 4 Komórki Th1 i Th2 współdziałają w indukowaniu wysokiego poziomu śródbłonkowej ekspresji VCAM-1 i eozynofilii tkanki
[hasła pokrewne: philips lumea allegro, młody jęczmień allegro, wodniak powrózka nasiennego ]

0 thoughts on “lekarz medycyny pracy wrocław borowska”